Matthieu Ronsse in Brussel

Zicht op de expo "Towerplace", Almine Rech Gallery Brussels

Voor een portie desacralisering van het schilderij als object kan je altijd terecht bij Matthieu Ronsse.

Sleeping Beauties in Gaasbeek

Werk van David Claerbout

Freestate in Oostende

Grüner Bonus, Kati Heck, olie op doek, 2010.

Niemand die schijnt te weten dat een dagje aan de kust in Oostende leuker is aan de oosteroever. Ik bedoel daarmee de overkant van de havenmond, weg van de dijk, het Casino en de vistrap.

Erwin Wurm in Middelheim

Fat House, 2003.

Voor een luchtige les over beeldhouwen moet je bij Erwin Wurm in het Middelheim zijn.

Charlotte Beaudry in Wiels

Mademoiselle nineteen : Coline (2010) olieverf op doek 230 x 165 cm.

Schilderijen zonder franjes. Geen achtergrond, weinig textuur, een minimum aan compositie en soms zelfs geen kleur. Blijft er nog iets over? Toch wel, want minder is nu eenmaal meer.

Jeff Wall in Bozar

Insomnia. Transaparant in lichtbak, 172 x 213 cm, 1994.

Vijfentwintig vooral iconische werken van de bekende fotograaf Jeff Wall, die mag je niet missen. Al heeft de expo ook een minder goeie kant. Was het echt nodig om er werk naast en tussen te hangen van andere kunstenaars?

Fred Bervoets in De Markten

Buite-verblijf, 2009, bijgekleurde ets, 200 op 310 cm.

Bervoets, nog zo'n kunstenaar wiens werk ik niet echt mooi vind maar wel enorm respecteer. Al was het maar om zijn unieke etstechniek, die schilderkunst en grafiek met elkaar verenigt.

Luc Tuymans in Bozar

The Mission, 2000, olieverf op doek.

Meestal heb ik moeite om een individueel schilderij van Tuymans mooi te vinden, maar zoals ze daar nu in Bozar bij elkaar hingen was ik wel danig onder de indruk.

Art Brussels 2011

Phoenix: Rise ! (Pontiac Firebird Trans-Am), Ron van der Ende, 2011, bas-relief in recuperatiehout, bij Galerie Ron Mandos.

Het was misschien wel het werk van Ron van der Ende dat mij het meest aansprak op deze 29ste editie van Art Brussels.

Joris Ghekiere in De Garage

Zonder titel, 2010, olieverf op doek. "Een woekering van verf" zegt de cataloog terecht over dit werk.

Gaan we meer van Ghekiere te zien krijgen op openbare plaatsen nu Koraalberg de deuren sloot?